Monday, December 11, 2006

Αποστολή εξετελέσθη!


Warped Christmas Reflection
Originally uploaded by markcveitch.

Η Παρασκευή, ήταν ίσως η δυσκολότερη μέρα της χρονιάς. Οι προσφορές μου έμειναν πίσω. Οι πελάτες γκρίνιαζαν, η γραμματέας μου με κυνηγούσε για να της δώσω και την πιο απλή απάντηση κι εγώ αντί γι αυτό την παρακαλούσα να μου τυπώσει 500 αντίτυπα της λίστας των χορηγών και 3 αντίγραφα από τα αυτοκόλλητα καρτελάκια με τα ονόματα των παιδιών. «Παιδιά είναι Μαρία μου, θα λερωθούν θα θέλουν ν’ αλλάξουν μπλούζα, να έχουν άλλο καρτελάκι τους το έχω υποσχεθεί.»
Η Μαρία άφησε εκείνη την ημέρα τα παιδιά στη μαμά της και δούλεψε μαζί μου μέχρι τις 5:30. Ο Γιώργος από την άλλη τύπωνε ετικέττες για τα ζυμαρικά του Άρτου και τα τουρσιά της Αλεξάνδρας και το σιρόπι της Λίας και την δικιά μου μοστάρντα. «Γιωργάκο, μου, δεν μου βγαίνουν ίσιες ετικέτες και το περίγραμμα του άβαταρ, ξέφυγε, κι αυτήν την ετικέτα δεν μπορώ να τη γυρίσω και μπορείς να μου βρεις ένα κλιπ σταριού να στολίσω την άλλη?»
Τα καλά μου τα παιδιά, όχι απλώς δε μου λένε ποτέ όχι, αλλά προσπαθούν να με βοηθήσουν όσο περισσότερο γίνεται κάθε χρόνο.

Η κυρία Λίτσα, η κα Μαρία, ο Θοδωρής έχουν έρθει από το πρωί και διακοσμούν το μπαζάρ. Αυτούς τους ανθρώπους, του γνώρισα πριν 3 χρόνια, που για πρώτη φορά ασχολήθηκα με το μπαζάρ των Δρόμων Ζωής, σαν αλεξιπτωτίστρια. Τι να σας πω ρε παιδιά, του έχω θαυμάσει. Η κα Λίτσα έχει ξεκινήσει 4 μήνες πριν. Μαζί με την 80αετή μαμά της, φτιάχνουν χριστουγεννιάτικα τραπεζομάντηλα, σουπλά γεμισμένα με ρύζι και γαρύφαλλο, που ακουμπάς το πυρεξ και μοσκοβολάει το σπίτι, αρωματικά λάδια, λιαστές ντομάτες, ό,τι μπορείς να φανταστείς. Ομοίως και η κα Μαρία. Εκείνη φτιαχνει στεφάνια, διαφορετικά κάθε χρόνο για να μην μας βαρεθεί και η πελατεία, άλλοτε χριστουγεννιάτικα, άλλοτε διακοσμητικά. Φέτος ξεκίνησε μήνες πριν να φτιάχνει τα στεφάνια της με λουλούδια και καρπούς από πηλό δεμένα με σύρμα. Χώρια τα λαδοτύρια μυτιλήνης, χώρια τα Μυτιληνιά γλυκά. Χώρια που τα λένε στις φίλες τους και φτιάχνουν και κείνες γιαουρτοτυράκια όνειρο, χριστουγεννιάτικα στολίδια, πάστα ελιάς, κουραμπιέδες, μελομακάρονα. Για τη Μάρω, από πού ν’ αρχίσω? Η Μάρω, ακοίμητος φρουρός του ταμείου, όσοι ψωνίσατε τη γνωρίσατε, είναι ο στρατηγός του μπαζάρ. Μόλις τη δεις ή ακούσεις τη φωνή της σου έρχεται να χτυπήσεις προσοχή αναφωνώντας “Oui, mon general!” Η Μάρω φέτος ζωγράφισε και προσέφερε πήλινους κουμπαράδες και ρόδια. Όχι μόνο όμως. Ήταν ο άνθρωπος που μας έφερε σ’ επαφή με σχεδόν όλους τους χορηγούς μας. Τι ψυχάρες που έχουμε στους Δρόμους Ζωής! Το σκεφτόμουν την Παρασκευή, καθώς έβλεπα τον Θοδωρή, να τακτοποιεί το δωμάτιο με τις χειροτεχνίες των παιδιών. Οι μάσκες της θεατρικής παράστασης «Μόγλης» που έπαιξαν τα παιδιά του Δημοτικού το καλοκαίρι, τα σουρωτήρια – ημερολόγια που έφτιαξαν τα νηπιαγωγάκια και τα πρωτάκια, κάτω από την επίβλεψη του ίδιου και του αδελφού του, του Μπάμπη.
Τη σκέψη μου διέκοψε η γλυκειά flo, που ήρθε για να μας φέρει χριστουγεννιάτικα στολίδια. Τι να πω γι αυτήν την αλληλεγγύη του διαδικτύου?

Κατά το απόγευμα έφτασε στο γραφείο μου ο Αρτος του Δία. Είχε δηλώσει εθελοντής φρουρός, για όλα τα φρέσκα τρόφιμα και τις παραλαβές που θα γινόντουσαν το απόγευμα της Παρασκευής. Δυστυχώς, εγώ έπρεπε να λείψω για να τελειώσω την decadence και το ρολλό με μους πέστροφας. Με τέτοιο συναγωνισμό, ήταν ζήτημα τιμής να φέρω πετυχημένα πράγματα στο μπαζάρ. Γύρισα μετά από καμμιά δυο ώρες και βρήκα την ομάδα της Λίας φουλ αφοσιωμένη στην τιμολόγηση. Μητσούλης στα βιβλία, Βιολέτα στα είδη για το σπίτι, Χριστιάννα στο γιουσουρούμ, Μαρία στα κοσμήματα, Μάτα παντού (μα πως αντέχει?) και σε λίγο κατέφθασε κι ο Αθήναιος και επεδόθη στην τιμολόγηση των συσκευασμένων τροφίμων και ποτών. Κόσμος ερχόταν συνέχεια κι έφερνε πράγματα και τελευταίοι οι καταπληκτικοί μου φίλοι από την Θεσσαλονίκη, η Ασπα και ο Ντινάκος. Δυο, ή τρία κιβώτια πράγματα έφεραν οι άνθρωποι. Τι μουστοτσίπουρα, τι αρωματισμένα ελαιόλαδα, τι εληές καταπληκτικές, τι να σας λέω. Φύγαμε από κει 11:30 το βράδυ. Και φυσικά κοιμηθήκαμε κατά τις 1:30, αφού ένα κρασί το τραβούσε η περίσταση…

Το πρωί του, Σαββάτου ξύπνησα στις 6:00. Μπήκα από το κινητό μου στο my all time favourite blog του kuk. Ηθελα να δω αν έγραψε κάτι για το μπαζάρ. Κατά κάποιο τρόπο, είχα ανάγκη τη στήριξή του. Τον έχω λίγο πυξίδα στον κυβερνοχώρο και καταλαβαίνετε, η γνώμη του, μετράει. Αλλά μη σας ζαλίσω κι εσάς μ’ αυτό το θέμα, αρκετά έπρηξα τον ζηλιάρη Αθήναιο. Βλέποντας το λονκ του για το μπαζάρ, ηρέμησα. Κι έτσι, μπόρεσα να βρω το κουράγιον να συρθώ μέχρι το κομμωτήριο. Όλα κι όλα, κυρίες μου και κύριοι, άλλο η ταλαιπώρια, άλλο η κουαφίρ. Δεν θα μας δει και τόσος κόσμος σαν κατσιβέλες που έλεγε και η συχωρεμένη η γιαγιά μου!

9:45, το μπαζάρ, είχε ήδη κόσμο. Ένα μεγάλο χτυποκάρδι ένοιωθα μπαίνοντας μέσα. Την Παρασκευή, δεν είχε έρθει σχεδόν τίποτε για σερβίρισμα στο μπαρ. Λες να παθαίναμε κανένα καζίκι, και να μην είχαμε εδέσματα να προσφέρουμε? Μ’ ένα περίεργο τρόπο όμως, τα λίγα που είχαμε από χτες, σαν τα 2 ψωμια και τα πέντε ψάρια, πολλαπλασιάστηκαν και μόλις αντίκρυσα το μπουφέ τά ‘χασα. Ήταν γεμάτος! Το κερασάκι της τούρτας ήταν τα υπέροχα ψωμιά του Μανώλη Ζαχαριουδάκη, που ελπίζω να μου δώσει τη συνταγή. Ο απλός του τρόπος και το καθαρό του βλέμμα δείχνουν άνθρωπο της προσφοράς.


Δεν θα συνεχίσω λέγοντάς σας αναλυτικά όλες τις λεπτομέρειες του μπαζάρ. Ο Αθήναιος εξ’ άλλου έκανε μια πολύ αναλυτική περιγραφή. Ας μην επαναλαμβανόμαστε. Αυτό που θα σας πω, έιναι ότι από το πρωί του Σαββάτου, μέχρι το βράδυ της Κυριακής, κάθε στιγμή που έζησα ήταν μια αποκάλυψη. Αυτό που συμβαίνει κάθε χρόνο στο μπαζάρ μας και κάθε χρόνο με ξεπερνάει, είναι το πόσο πολύ οι άνθρωποι θέλουν να προσφέρουν. Πόσο είναι έτοιμοι να λύσουν τις κλωστές της τσεπης τους που λέει κι ο Φοίβος Δεληβοριάς, για να στηρίξουν έναν συνάνθρωπό τους. Και πόσο πολύ το κάνουν, όταν τους δείξεις το πώς και το που. Είδα τόσα υπέροχα γελαστά μάτια, είδα τόση αγάπη μέσα στο χώρο, που και μόνο γι αυτήν, θα το έκανα όλο από την αρχή. Χαλάλι η κούραση, χαλάλι το άγχος. Άξιζε κάθε λεπτό. Μόνο που του χρόνου θα το κάνω με πιο χαμηλά παπούτσια !!!

Θέλω να σας πω ευχαριστώ και δακρύζω. (Τα μπήζω εύκολα κι όχι τίποτε αλλά ρεζιλεύτηκα και στο χοιροβοσκό μια τέτοια στιγμή.) Θέλω να σας ευχαριστήσω, κυρίως για την εμπιστοσύνη που δείχνετε σ’ αυτό που σας προτείνουμε. Είναι μεγάλη υπόθεση να σ’ εμπιστεύονται οι άνθρωποι και δεν ξεπληρώνεται. Σας ευχαριστώ λοιπόν.

Εκτός όμως απ’ όλους εσάς που ήρθατε να ψωνίσετε, θέλω να εκφράσω και την βαθειά μου ευγνωμοσύνη, σε όλους αυτούς που εργάστηκαν σκληρά επί 4 μήνες για να υλοποιηθεί αυτή η προσπάθεια. Τις κυρίες μου τις αγαπημένες, όλους τους εθελοντές των δρόμων ζωής και όλους τους εθελοντές του μπαζάρ από την μπλογκόσφαιρα και το χάνγκρυ που πρόσφεραν το χρόνο και την ενέργειά τους για μας. Είστε συγκινητικοί.

Και περισσότερο απ’ όλους, το Χριστουγεννιάτικο αστέρι του φετεινού μπαζάρ, το φίλο μου τον Αθήναιο. Κάθε χρόνο, το μπαζάρ μας έχει έναν σούπερ ήρωα. Φέτος ήταν αυτός. Και τον ευχαριστώ από καρδιάς για την φιλία και την εμπιστοσύνη του. Είμαι περήφανη που τον έχω φίλο. Και πολύ τυχερή που η ζωή, μου τον έφερε στο δρόμο μου. Αν δε ζήλευε και τον Κουκουζέλη, θα ήταν ο τέλειος άνδρας!

Αδέρφια, είστε όλοι υπέροχοι. Και είμαι περήφανη που σας ξέρω.

Καλά Χριστούγεννα

24 comments:

alienlover said...

Χαίρομαι τόσο... :)))))
Συγχαρητήρια!!!

tifoeus said...

Να πω και γω με τη σειρά μου ότι περάσαμε πολύ όμορφα, να πω επίσης ότι μαγισσούλα είσαστε τέλεια οικοδέσποινα, να φωνάξω και γω με τη σειρά μου Δώστε blog στη Λία, να προσθέσω ότι η στρατηγός στο ταμείο ήταν άψογη, να αναφέρω ακόμη την πρόταση που άκουσα από τη Μαργαρίτα να απλωθεί το bazaar στο δρόμο και να γίνει μεγαλύτερη η γιορτή και να πω να ΄μαστε καλά πάντα όλοι, να παίρνουμε και να δίνουμε χαρά.

Ο Άρτος του Δία said...

Τίνα, σ' ευχαριστώ καθώς και τον φίλο μου τον Αθήναιο που μου μίλησε για "τους δρόμους της ζωής".

nanakos said...

Σας αξίζει το μεγαλύτερο μπράβο των Χριστουγέννων. Λυπάμαι που τελικά δεν τα κατάφερα να έρθω.

emotional_anaemia said...

alienlover, στείλε μου μια διεύθυνση να σου στείλω τα ψώνια!!!!!!

Τα συγχαρητήρια και τα μπράβο ανήκουν σε όλους εξίσου.

Tif, Αν ήταν η μπλογκόσφαιρα δική μου, θα της είχα δώσει προ πολλού μπλογκ της Λίας. Αλλά δεν είναι και το μπλόγκ πρέπει μόνη της ν' αποφασίσει να το φτιάξει.
Αυτό που με χαροποιεί περισσότερο είναι που περάσατε καλά στο μπαζάρ.
Που ευχαριστηθήκατε.

Αρτε, εμείς τι να πούμε για σένα? Πραγματικά με συγκίνησες και με εξέπληξες με την προθυμία σου να βοηθήσεις. Ελπίζω να τα ξαναπούμε και στην Αρκαδία.

Νανάκο, είσαι κι εσύ μεγάλη γλύκα! Ευχαριστούμε πολύ για την προσφορά σου.

Τελικά, είμαι πολύ τυχερή που σας γνώρισα όλους!

witch of daffodils said...

καλημέρα magica, χάρηκα πολύ για την επιτυχία της διοργάνωσης, εύχομαι τα καλύτερα :)

Flo said...

Γλυκειά και καλή Magica, από τα βάθη της καρδιάς μου σου γράφω ένα μεγάλο ευχαριστώ για το παράθυρο που μου άνοιξες στους Δρόμους (είμαι σίγουρη ότι θα υπάρξει συνέχεια). Όπως γράφει και ο Tifoeus είσαι υπέροχη οικοδέσποινα, και το Μπαζάρ, πέρα από επιτυχημένο, είχε τόση ζεστασιά, ζεστασιά που πηγάζει από όσους εργάζεστε στην κυψέλη των Δρόμων και από τα ίδια τα πιτσιρίκια. Τόσα ζεστά χαμόγελα και τόσο βλέμματα μαζεμένα!
A la prochaine ma belle!!!
(Έκανα ζαβολιά και μην μπορώντας να περιμένω μέχρι τα Χριστούγεννα, βούτηξα το δαχτυλάκι μου στη μοτάρντα σου. Felicitations! )

BeeHappy said...

Η κουπ συναγωνιζόταν σε χάρη το λίκνισμα επί των τακουνιών.
Keep Walking.
Τα τουρσιά Ε-Ξ-Α-Ι-Ρ-Ε-Τ-Ι-Κ-Α!!!
Δυστυχώς δεν κατάφερα να ξαναρθώ την Κυριακή να τα σηκώσω όλα!

Αθήναιος said...

Πέρασα πάρα πολύ ωραία όλον αυτό τον καιρό που ασχολήθηκα με το Μπαζάρ και βέβαια μαγειρεύοντας. Του χρόνου θα είμαστε πιο οργανωμένοι. Τα συγχαρητήρια αξίζουν στους ανθρώπους που επί χρόνια δραστηριοποιούνται στους "Δρόμους" και πράγματικά κάνουν τη διαφορά μέσα σε μια κοινωνία άγρια και συχνά απάνθρωπη.

Αν κάτι μου άρεσε πολύ και μου αρέσει στους "Δρόμους" είναι το ότι ενώ υπάρχει φτώχεια, δεν υπάρχει μιζέρια και γκρίνια. Αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Ευχαριστώ πολύ που μου δώσατε την ευκαιρία και τη χαρά να συμμετέχω.

Και του χρόνου!

M. said...

Νά'σαι καλά κοπελλάρα μου που μας ξεσηκώνεις και μας ζεσταίνεις την καρδιά!

Ένα μεγάλο φιλί ειδικά σε σένα :-)!

emotional_anaemia said...

witch, ευχαριστώ πολύ και για τις ευχές και για τη συνεργασία. Τα σαπούνια γίναν ανάρπαστα.

flo, τά 'παμε : καιρός για έργο στη θεσσαλονίκη. Χαίρομαι που σ' α΄ρεστε η mostarda.

beehappy, ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Και για την υπέροχη προσφορά.
τα τουρσιά, ήταν πράγματι εξαιρετικά. Και της Αλεξάνδρας της φίλης μου και της Φάτεν της Ιρακινής κοπέλλας που έχουμε στο κέντρο.

Αθήναιε, εμείς τά 'παμε. Σε λίγο θα μας κοροιδεύει ο κόσμος.

Μ. Το καλύτερο νέο του μπαζάρ, το έμαθα από σένα. Σου εύχομαι μόνο ευτυχία και σ' ευχαριστώ που είσαι φίλη μου.

nikoxy said...

Και του χρόνου να είσαστε καλά!
Και να μας ενημερώσετε νωρίτερα, για να συνεισφέρουμε ποικιλοτρόπως.

Loucretia said...

Magica, ηταν ολα magika! Και του χρονου!!

Υ.Γ.θελω εκεινη τη μαγικη συνταγη για τα τοστακια με τον τονο, ηταν φοβερα!!

dimitris-r said...

Ματζικάκι, να σαι καλά που μας άνοιξες αυτή την πόρτα.
Ευχαριστώ από καρδιάς!

emotional_anaemia said...

Νίκο, ο λόγος σου με χόρτασε και το ψωμί σου φάτο! (Που λέει ο λόγος, διότι, εφόσον προσφέρεσαι, οπωσδήποτε θα σ' ενημερώσω για να βοηθήσεις.)

Λουκρητάκι, η ζωντάνια και η ενεργητικότητά σου που φαίνονται και στο μπλόγκ σε χαρακτηρίζουν και οπτικά. Χάρηκα πολύ που σε γνώρισα. Για την βόμβα τόνου ευθύνεται ο Τιφοεύς, ο οποίος και καλείται να δώσει τη συνταγή πάραυτα.

Μητσούλη, τι να πω! Σε φιλώ γλυκά.
Μαζί είμαστε όλοι σ' αυτόν τον αγώνα.

Hungry For Life said...

Πολύ χαίρομαι που πήγαν όλα καλά! και του χρόνου διπλά τα έσοδα!
kxan

l'esprit de l'escalier said...

Ματζικούλα μαγισσούλα, εύγε και τρισεύγε. Πολύ ωραίο αυτό που κάνετε με τους Δρόμους Ζωής και το μπαζάρ ήτο μούρλια (φορώ το βίντατζ απρόμαυρο σκουλαρίκι που αγόρασα τώρα που σου το λέω αυτό). Επίσης θέλω να σου πω ότι και η δική μου η γιαγιά λέει "κατσιβέλα", όπως και "πατσαβούρα", και ότι εσύ δεν ήσουν ούτε κατσιβέλα ούτε πατσαβούρα, πολύ αντιθέτως μάλιστα ήσουν πιο λαμπερή κι από το αστέρι του χριστουγεννιάτικου δέντρου, τα μαγουλάκια σου πιο ροζ κι από ζαχαρωτό, το χαμόγελό σου πιο ζεστό κι από χαμάμ κι όσο για την κουαφίρ, ήταν πιο πετυχημένη κι από ποστ του Κουκουζέλη! Και του χρόνου, σματς!

dimitris-r said...

Αναρωτιέμαι βρε, τώρα που έγινες και τραγούδι θα μου μιλάς;
http://georgiaatwhispers.blogspot.com/2006/12/blog-post_11.html

tifoeus said...

Μεγαλειοτάτη και εκλαμπροτάτη, μα τι σας ταΐζουν εκεί στον οίκο των Βοργιών, επιτέλους... Θα σας δώσω λοιπόν την συνταγή που εύκολα με τα αραχνοΰφαντα χεράκια σας μπορείτε ακόμα και εσείς να παρασκευάσετε, τις άγριες νύχτες του χειμώνα, που ο μάγειρας έχει ρεπό και η πείνα κόβει! Παίρνουμε λοιπόν μια κονσερβούλα τόνου α, καλύτερα σε νερό για μας που προσέχουμε τη σιλουέτα μας, και βάζουμε αρκετή μαγιονέζα, μουστάρδα( ανάλογα με τη γεύση μας και αφότου αποκτήσει το επιθυμητόν πορτοκαλί χρώμα, κάρυ, αλάτι –πιπέρι, αρκετό άνηθο και επίσης σε περίπτωση άμεσης κατανάλωσης συστήνω και ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι. Το απλώνουμε σε φρέσκο ψώμακι, δαγκώνουμε, κλείνουμε τα μάτια και απολαμβάνουμε...
Σας φιλώ το χέρι.

Loucretia said...

Αχ, tifoeus dear, η αληθεια ειναι οτι σ΄αυτο τον οικο ζω ενα δραμα, μονο παστελ και λαδομπογιες κυκλοφορουν εσχατως (ενεκα η εκθεση του Αλεξανδρου, ως γνωριζετε)και μ΄εχει ζωσει η μαυρη πεινα, σε λιγο θα τρωω σωληναρια και καμβαδες :-ΡΡΡ

Ευχαριστω πολυ για την εξαιρετη συνταγη, κατι ειχα καταλαβει για το περιεχομενο απο τη μικροσκοπικη μπουκιτσα που καταφερα ν΄αποσπασω απο τα χερια του e-lawyer και χαιρομαι ιδιαιτερως γιατι περιεχει και μουσταρδα που λατρευω!! ;-))

Γεώργιος Χοιροβοσκός said...

Tίνα,

Δεν πήρα κάν χαμπάρι ότι δακρύσατε... είχα παρασυρθεί βλέπετε απο τα παιδιά που θέλανε να φωτογραφηθούν με τους ράπερς!

Σας ευχαριστώ!

emotional_anaemia said...

Hungry for life, δυστυχώς τα στολίδια έφτασαν μόνο το μεσημέρι της Τετάρτης 13/12. Το πρωί της Πέμπτης έφευγα για Βερολίνο και δεν πρόλαβα καν να τα πάω σε άλλο μπαζάρ. Να τα κρατησω για του χρόνου?

Λεσπριτία μου, σ' ευχαριστώ πολύ για τα τόσα καλά λόγια. Είσαι κι εσύ, μέλι!

Δημήτρη, λείπω από την μπλογκόσφαιρα από την Περασμένη τετάρτη. Δεν τό πιασα το υπονοούμενο και το λινκ, δεν ανοίγει. Περι τίνος πρόκειται?

Γιώργο, είσαι πολύ διακριτικός και σου κλείνω κι εγώ διακριτικά το μάτι. ;-)
Εγώ ευχαριστώ.

longge said...

Do you think the stylish of Hogan scarpe
suitable you? hogan donna
is a very good handbag’s brand but it still can offer many good shoes for you! Hogan scarpe uomo
really a very good shoes brand! Hogan scarpe donna
cater the needs of every fashion.

dfadf said...

The Tax Return Crack-Up<2>
I was not shocked because this was old news -- practically ancient, in fact. In R. Microsoft Office Emmett Tyrrell, Office 2010 Jr.'s most recent book The Clinton Microsoft Office 2010 Crack-
Up, page fiv Office 2007 e, paragraph two, we learn that in Bill Clinton's "first four years out of the White H Microsoft Office 2007 ouse, he ea Office 2010 key rned over Office 2010 download $43 million Office 2010 Professional after
expenses... Microsoft outlook "
The next Outlook 2010 page directs Windows 7 us to Appendix Microsoft outlook 2010 I, a list of the conniving couple's fees for speeches and book royalties and other income. The first