Tuesday, September 06, 2005

Η γεύση του καλοκαιριού

Γεύση από λεμόνι.
Πάντα γεύση από λεμόνι για μένα. Μια και πάντα πέρναγα μερικές μέρες, έστω σαββατοκύριακα, στο Λεμονοδάσος.
Γεύση από αλάτι.
Μια και ποτέ δεν βάζω αλάτι στο φαί μου, το τρώω μαζεμένο στη θάλασσα.
Γεύση από σβέρκο βαφτιστηριού.
Οδηγίες : Φιλάμε το βαφτιστήρι εκεί που τελειώνει η ουρίτσα των ξανθών μαλλιών στο σβέρκο, μόλις έχεις στεγνώσει από το μπάνιο στη θάλασσα.
Γεύση από Χρυσαλιφούρφουρο.
Οδηγίες : Φιλάμε τη Μάγια λίγο πιο κάτω από τα μάτια επάνω στο μουσούδι, μόλις έχει στεγνώσει από το μπάνιο στη θάλασσα (οι σκύλοι μυρίζουν περίεργα όταν είναι βρεγμένοι).
Γεύση από κρασί.
Γευσιγνωσία σε μικρά και μεγάλα οινοποιεία. Ανακάλυψη των Δρόμων του κρασιού της Ελλάδας. Αρκαδία, Αργολίδα, Θεσσαλία. Και πόσα έχω να δω ακόμα…
Γεύση από τυρί.
Σφέλλα Λακωνίας, γαλοτύρι Τυρνάβου, Φέτα Ελασσώνας, Νιβατό, Γραβιέρα Τριπόλεως, Φορμαέλλα Αρκαδίας.
Γεύση από κουκουνάρι.
Οδηγίες : Επισκέπτεσαι την θεία Τούλα στο περιβόλι, ψάχνεις το χώμα έξω από το μαντράκι. Βρίσκεις άδεια κουκουνάρια και σποράκια με τσόφλι. Σπας το τσόφλι χωρίς να λιώσεις το σποράκι. Μοιράζεσαι με το βαφτιστήρι.
Γεύση από βουνό.
Κίσσαβος. Καρύτσα Λαρίσης.
Γεύση από φιλοξενία.
Μικρές δόσεις ως ακολούθως :
Ντίνα - Νίκος. Σπάρτη
Χάρη – Γιάγκος. Σπάρτη
Μπουταίοι, ΔΟΧΟΣ. Καρύτσα (επαγγελματίες, ή φίλοι? Δυσκολεύομαι ν’ απαντήσω.)
Μαρία. Θεσσαλονίκη.
Ασπα - Ντίνος. Χαλκιδική.
Γεύση χαμόγελου.
Θάλεια, Σούλα. Γιατί νοιώθω ότι χαίρονται στ’ αλήθεια που με βλέπουν, κι ας τις ξέρω τόσο λίγο?
Γεύση shopping.
Λάρισα,
Θεσσαλονίκη.
Γεύση παγωτού.
Λεμονοδάσος.
Γεύση νιαξίματος.
Τα τηλέφωνα του Πάνου. Είσαι καλά?
Γεύση βιβλίου.
Γιάλομ
Χατζιδάκις
Γουάιλντ
Ποίηση
Γεύση αγάπης.
Αγκαλιές τρυφερές, αγαπημένες, ασφαλείς.
Μυρωδιά οικειότητας.
Γεύση ταχύτητας.
Πατάς το γκάζι στη μεγάλη ευθεία της Κατερίνης.
Γεύση συμφιλίωσης.
Καφές στην πλατεία Λαού.
Γεύση στοργής.
Ένα sms από την Ιταλία.
Γεύση επιστροφής.
Πλυντήριο.
Γεύση κούρασης.
Πρώτη μέρα στη δουλειά.
Γεύση blog.
Επίσκεψη στην κόκκινη κλωστή, την αγαπημένη και ασφαλή. Επίσκεψη στην άσπρη πέτρα ξέξασπρη. Επίσκεψη στην … μα τι έπαθε η νοοτροπία?
Γεύση παρέας.
Χαίρομαι που σας ξαναβρίσκω.

7 comments:

dystropoppygus said...

Γύρισες "γεμάτη" - μυρωδιές, γεύσεις, εμπειρίες, συναντήσεις... κι αυτό είναι σίγουρα καλό. Καλώς όρισες και καλή δύναμη!

Η Νοοτροπία είν' εδώ - σε περίμενε. Αλλάζει διάφορα πράματα, καθώς αλλάζει εποχή (και κυριολεκτικά και μεταφορικά).

:-)

kukuzelis said...

Γεύση καλοκαιριού, αρχίζοντας το φθινόπωρο. Γεύση magica.

elpinor said...

Οι Σεπτεμβριοι σβηνουν το μαυρισμα αλλα δεν πειραζει εχουν τις επιστροφες των φιλων ,επιστροφες με γευσεις: λεμονι-καρπουζι-καραμελλα, μυγδαλο,πικραμύγδαλο και λιγο φραουλα.
Καλώς ώρισες.

archive said...

Τι'πες τωρα για το Δοχο?
Απιστευτο μερος(πιατο η θαλασσα και το βουνο να σε πλακωνει)αλλα και απιστευτοι ανθρωποι.

emotional_anaemia said...

Μου φαίνεται οτι είχα λίγο περισσότερη ανάγκη το καλωσόρισμά σας, από όσο θα ήθελα να παραδεχτώ...
Αλλιώς δεν εξηγείται το πλατύ πλατύ χαμόγελο που μου ζωγραφίσανε τα λόγια σας.
Τα λέμε τώρα πιο συχνά...

Λεμόνι Δίχως Όνειρα said...

Όμορφο(και νόστιμο) :)

peftasteri said...

Γεύση φθινοπωρινή:
παχιές στάλες στα καταπράσινα από την βροχή πεύκα, μοσχομυριστό χώμα και ένα δροσερό αεράκι που σε ταξιδεύει....

καλώς όρισες